Chris Rijk
Work
Contact
CV
Naarmate ik ouder word, wordt wat ik maak, hoewel fraaier verbeeld, steeds enkelvoudiger van inhoud: liefde of geen liefde; en ouder worden; en dan de dood.

Mijn werk bestaat uit een niet aflatend groeiende reeks vazen die ik bewerk met lagen gekleurde slib, 3D-geprinte stempels, stencils, teksten, foto’s en tekeningen als waren het panoramische schilderijen. Mijn artistieke praktijk bevindt zich ergens tussen huisvlijt en ambacht en op het kantelpunt van kunst en kitsch: de roddelpers! Het levenslied! Het Eurovisie Songfestival! Reality TV! Ik refereer aan hoge en lage cultuur, kunstgeschiedenis en literatuur om, anders dan de vorm doet vermoeden, me op de een of andere manier te verhouden tot de hedendaagse kunst en de immer voortrazende, doldwaze wereld daaromheen.

In tegenstelling tot eigenlijk alles, doorstaat keramiek de tand des tijds moeiteloos en is aldus getuige en het testament van een bepaalde, van onze, tijd. Hoewel mijn werk, in tegenstelling tot dat van een zekere Britse pottenbakker, niet het toonbeeld is van hedendaagse kunst, is het wel ons beider werk dat schouder aan schouder zal staan in het archeologisch museum van de toekomst. In dat licht beschouw ik mijn werk graag als een helpende hand voor de archeo- dan wel antropoloog van morgen. Om deze tekst af te sluiten zal ik mijn rol als chroniqueur van onze tijd in de vorm van conceptueel kunstenaar vermomd als nederige ambachtsman illusteren met de titel van een van mijn potten: On the reception and detection of pseudo-profound bullshit.
Text